مکتب آموزش جودوی کودکان درسال 1882 توسط مرحوم پرفسور جیگارو کانو که خود پایه ریزی کرده بنیان نهاده شد.

جودو از جوجیتسو که نام های مختلف ومکاتب فراوانی داشت سرچشمه گرفته بود.جوجیتسو به معنی هنر حمله یا دفاع ازخود با دست خالی است.پروفسور کانو برترین ویژگی ها ونقاط مثبت همه مکاتب جوجیتسو را جمع آوری وبخش های نامطمئن آن را به کناری نهاد وجودوی نوین کودکان را براساس تفکر وسلیقه خود پایه گذاشت.

این مکتب درابتدا با هنرجو وفضای تمرینی به وسعت 5/21 متر مربع کارخود را آغاز نمود.چند سال بعد برتری جودوی کودکان مورد پذیرش نیروی نظامی قرار گرفت.زیرا شاگردان آن در مسابقات بوجیتسو (هنرهای رزمی باستان)پلیس بر شاگردان مکتب جوجیتسو غلبه نمود.این پیروزی به راستی نخستین گام برای پیشرفت سریع جودوی کودکان درآینده بود.

پیشرفت کانو جودو را به عنوان یک نمرین بدنی ارتقا داد.درسال 1909 او با سازماندهی مکتب کودکان وپیاده کردن مقررات جودو این رشته رزمی را به عنوان نخستین عضو آسیایی وارد کمیته بین المللی المپیک نمود.

وی برای گسترش جودو درسراسر جهان تلاش نمود واولین بار دربازی های المپیک سال 1964 با حمایت طرفداران جودو وکسانی که برای پیشبرد آن تلاش می کردند به صورت رسمی پذیرفته شد.درحال حاضر جودو تقریبا درهمه جای جهان ورزش بسیار محبوبی است.جودو اکنون درقرن دوم حیات خود به سر می برد وبراساس تحقیقی که دولت ژاپن به عمل آورده درصدرفهرست رشته هایی قرار دارد که دیگر کشورها امیداورند ژاپن درآینده آنان را به انجام آن ترغیب کند.